Pascal

‘Vang je, dan vang je. En vang je niets, dan is het ook goed. De vis is baas.’

‘Ik kom hier dikwijls vissen, minstens een keer per week. Ik ga natuurlijk ook elders vissen, in Wallonië bijvoorbeeld. Maar door de week is het het gemakkelijkst om hier te komen vissen. ’t Is dicht bij de deur, ik woon in Oostakker. In de Ardennen is het wel rustiger. Hier wordt het drukker en drukker, er zijn enorm veel auto’s bijgekomen. Vroeger was het veel kalmer.

Het is een schone hobby. Ik vis al van toen ik tien jaar was, en nu ben ik vijftig.

Wat ik juist gevangen heb? Een voorn. In ’t Gents is dat ‘nen bliek’. Er zit hier veel vis, maar er verdwijnt er ook veel. Door de vreemdelingen, je mag het draaien en keren zoals je wilt. Ik smijt alles terug, Iemand die zijn hobby graag ziet, die smijt de vis terug. Maar zij nemen hem mee. Ik weet niet of het een goed idee is om hem op te eten.

Ik zit hier toch wel een uur of vijf, maar dat gaat rap voorbij. En nee, dat steekt mij niet tegen. De ene keer vang je natuurlijk meer vis dan de andere keer. Het blijft een hobby. Je kunt niet voorspellen hoeveel je er gaat vangen, de ene keer zijn het er 100, de andere keer maar 10.

Het is voor de rust dat ik hier kom. Er zijn ook wedstrijden – daar doe ik ook soms aan mee – maar dat is eigenlijk ook op het gemak zitten. Vang je, dan vang je. En vang je niets, dan is het ook goed. De vis is baas.

De ene dag moet je je lijn er maar in smijten en heb je beet, en de andere dag moet je er veel moeite voor doen. Dat ligt aan het weer. Als het regent zit er veel meer druk op het water. Ik zeg het: de vis is baas. Moesten wij de baas zijn …

In de winter vissen we hier niet. Veel vis gaat weg. Op dagen met zacht weer kun je nog wel eens een vis vangen. Maar verder van de oever, hij komt dan zo dicht niet meer.

’t Zijn meestal dezelfde vissers die hier zitten. Wij zijn van de laatsten. Vanaf november is het seizoen hier eigenlijk gedaan, het begint op zijn einde te lopen aan de Watersportbaan. Dan gaan we meer naar de kanalen, waar het dieper is. Naar de Wiedauwkaai durven we wel een keer te gaan. Maar het krioelt daar van het volk. Hier is het rustiger.’

vissers web 2.jpg


Honderden levens kruisen er elkaar dagelijks. Toevallige passanten, buurtbewoners, sporters, mensen op zoek naar rust … De Watersportbaan: voor sommigen een knooppunt waar ze vluchtig passeren, voor anderen een trekpleister waar ze naartoe gezogen worden.

Meer verhalen rond de Watersportbaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: